Devonaman Ozodbek Nazarbekov

Necha yilki men seni ishqingda bexad yonaman
Na firoq dashtidaman, na ishq mayingdan qonaman
Na ishq mayingdan qonaman
Kelmasang gar ko‘zlarim yo‘lingga zor hayronaman
Sen ki sha’mi shuladursan, men senga parvonaman...
Men senga parvonaman
Men muxabbat nazmida bir shoiri devonaman
Necha yilki men sening ishqingda bexad yonaman
Na firoq dashtidaman, na ishq mayingdan qonaman
Kelmasang gar ko‘zlarim yo‘lingga zor xayronaman
Yo‘linga zor xayronaman...

Tinglayurman jon ila, jonga malhamdir so‘zing
Ko‘kragimga tig‘ urar ul qaro ikki ko‘zing
Ul qaro ikki ko‘zing...
Bu vafo dunyosida biru borimsan o‘zing
Ey sanam xajringda abgor bir dili vayronaman
Bir dili vayronaman...
Kel go‘zal bir zumga o‘ltir, ketma yonimdan yiroq
Yuragim o‘t ichra qoldi seni bir ko‘rgandayoq
Bu g‘arib, o‘ksik dilimga yoqqin endi sen chiroq
Qiynama, kel endi mahvash bir g‘arib g‘amxonaman
Bir shoiri devonaman
Devonaman...
Devonaman...